Ψώρα του Σαν Ζωζέ

Παθογόνο αίτιο: Aphis pomi Deg.

Ξενιστές: μηλιά, μουριά, δασικά φυτά κ.λπ.

Εμφάνιση και σημασία:

Πρόκειται για ένα πλατιά διαδεδομένο έντομο με πολλές γενιές. Το  φυτό που προτιμά είναι η μηλιά αλλά μπορεί να προσβάλει και άλλα είδη της οικογένειας Rosaceae όπως είναι η αχλαδιά, η κυδωνιά κ.λπ. Αναπτύσεται συνήθως στα νεαρά βλαστάρια και στα φύλλα των νεαρών δένδρων αλλά μπορεί να πολλαπλασιαστεί και σε μεγαλύτερες φυτείες. Την σοβαρότερη ζημιά την προκαλεί σε φυτώρια δένδρων με την συρρίκνωση των φύλλων και την παραμόρφωση των βλαστών. Η πράσινη αφίδα της μηλιάς έχει χρώμα ανοικτό πράσινο, μήκος 1-2 mm, και μαλακό σώμα. Είναι πτερωτές ή άπτερες. Στις αρχές του Μάρτη οι πρώτες ζωοτόκες μητέρες εκκολάπτονται από τα αυγά που επιβίωσαν τον χειμώνα. Αυτές δημιουργούν νέες γενιές μητερών που εγκαθιδρύουν νέες αποικίες. Τον Σεπτέμβρη η αναπτυγμένη γενιά, εναποθέτει διαχειμάζοντα αυγά  στην άκρη των οφθαλμών και στην κορυφή των βλαστών.

Συμπτώματα:

Οι πράσινες αφίδες απομυζούν κατά μήκος του άξονα του βλαστού και στην επιφάνεια των φύλλων., κυρίως κατά μήκος του βασικού νεύρου. Σαν αποτέλεσμα αυτών, τα φύλλα κατσαρώνουν κατά μήκος, και η ανάπτυξη των βλαστών σταματά. Οι βλαστοί μπορεί ακόμα και να καταστραφούν.

Βιολογικός Κύκλος:

Η πράσινη αφίδα των μήλων διαχειμάζει στο στάδιο του αυγού. Τα αυγά είναι λαμπερά μαύρα, και μοιάζουν πολύ μ’ εκείνα της ρόδινης αφίδας των μήλων. Τα διαχειμάζοντα αυγά της πράσινης αφίδας βρίσκονται στην βάση των οφθαλμών, στις ουλές των φύλλων, στο ακραίο τμήμα των βλαστών, και στα υδαρή βλαστάρια. Τα περισσότερα αυγά βρίσκονται 15-20 εκ. από τις άκρες των βλασταριών. Σπανιότερα βρίσκονται και στους κορμούς των δένδρων. 

Την άνοιξη τα αυγά αρχίζουν να εκκολάπτονται καθώς ανοίγουν οι οφθαλμοί. Οι νεοεκκολαφθείσες προνύμφες είναι όλες θηλυκές. Αφού τραφούν για σχεδόν δύο εβδομάδες και εκδυθούν αρκετές φορές, οι προνύμφες ωριμάζουν σε άπτερα θηλυκά που μπορούν να αναπαραχθούν χωρίς να γονιμοποιηθούν από αρσενικά. Γεννούν ζωντανά μικρά που υπερπηδώντας το στάδιο του αυγού, επιτρέπουν την γρήγορη ανάπτυξη μεγάλων πληθυσμών. Κάθε θηλυκό παράγει 50-100 απογόνους που φτάνουν στο στάδιο της ωριμότητας σε δέκα περίπου μέρες.
Ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες, μία γενιά ολοκληρώνεται σε 2-3 εβδομάδες. Υπάρχουν πολλές γενιές τον χρόνο. Οι ενήλικες αφίδες σε μια αποικία είναι γενικά άπτερες, μέχρι οι συνθήκες υπερπληθυσμού να ωθήσουν στην ανάπτυξη πτερωτών ατόμων που μπορούν να διασπαρούν σε νέους ξενιστές. Η πράσινη αφίδα της μηλιάς συνήθως μένει στην μηλιά κατά την διάρκεια του καλοκαιριού. Αργά το καλοκαίρι, εισέρχεται στην σεξουαλική φάση του βιολογικού της κύκλου. Παράγονται τόσο θηλυκά όσο και αρσενικά άτομα, τα οποία ζευγαρώνουν και παράγουν απογόνους οι οποίοι εναποθέτουν διαχειμάζοντα αυγά.

Έλεγχος:Στην περίπτωση της πράσινης αφίδας των μήλων τα διαχειμάζοντα αυγά μπορούν να αφαιρεθούν από τον βλαστό με το κλάδεμα. Τα αυγά που έχουν επιβιώσει τον χειμώνα  αποδυναμώνονται με τον ψεκασμό στο τέλος του χειμώνα. Στην βλαστική περίοδο η χρήση ειδικών αφιδοκτόνων είναι αποτελεσματική και επιτυχής.  (Pirimikar B, Trizamat). Καθώς οι αποικίες της πράσινης αφίδας έχουν εξασθενήσει πολύ, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ουσίες που δεν είναι αποκλειστικά αφιδοκτόνες, με καλά αποτελέσματα.  (Dimetoát, Metidation, Cipermetrin, Endoszulfán).Στην προστασία μπορούν να συμβάλλουν πολύ και οι φυσικοί εχθροί των αφίδων.  (πασχαλίτσες, βοβμίνοι, χρύσοπες) Αυτό είναι δυνατό μόνο εφόσον εφαρμόζονται φιλικές στο περιβάλλον μέθοδοι προστασίας

http://www.plantprotection.hu/modulok/gorog/apple/greenaphid_app.htm